martes, 21 de octubre de 2008
martes, 7 de octubre de 2008
Sendeirismo Somiedo (27 e 28-9-2008)
Somiedo 2008
Comezamos a nosa nova aventura, co fin de chegar a Asturias, (porque, dende un principio ninguén sabía cómo se chamaba ó pobo a onde teriamos que ir, agás Carlos que se atopaba en Santiago cos seus ¨ cursillos ¨.)
O medio de transporte era dende a Ferreirúa o coche da Pili, que según ela, se excedésemos o peso o coche iríamos máis lento, ¨ có que eso non sería moi difícil ¨. Ó chegar a Bóveda incorporaríase Emi.
Cando chegamos a Lugo, esperábanos Pepe, onde no seu coche iríamos: él, o meu pai e eu. Pepe, para non perderse puxo o Gps, e non, ¨ non me refiro ó can que nos guiou na anterior andarola ¨. No Gps puxemos Cua, que pensábamos que era o nome do pobo, que ó final resultou que se chamaba ¨ Gúa ¨. Do traxecto non podo contarvos máis, porque me quedei durmido, só que mandei parar para poder mexar.
Antes de chegar a Gúa, tiñamos que parar a probar a famosa sidrina que caracteriza a Asturias. Pero cando chegamos non nos demos conta que nos pasaramos ese pobo. Volta a atrás. Alí collimos 2 botellas e probárona, eu servina.
Chegou un momento que dudamos se o Gps nos levaba ven, así que utilizamos o segundo Gps alias ¨ Casto ¨, e resulta que íbamos ben.
Xa en Gúa, buscamos un albergue onde pasar a noite, e encontramos un con función de apartamento. Aí é onde xurdiu o primeiro conflicto, Pili quería que durmira coas mulleres, eu por suposto, negueime rotundamente, e ó final durmimos os dous sexos separados. Nese albergue, o xefe debía de ser un ¨ rácano ¨, xa que non nos quería dar unas sabas por ¨ camas ¨, esto póñoo entre comiñas porque eran 2 camas e 2 sofás camas/ habitación, grazas a Pepe, que levaba un saco para durmir e así non tiberamos que reclamar nada máis.
Entre todo, Casto fixo una nova amizade có xefe de aí.
Pola noite comemos nun bar-restaurante onde, a miña ilusión era ver ó Barça xogar, e resulta que en Somiedo non hai sexta, que indignante.
Despois antes de ir á cama, fomos ata un pub, onde resultou que había un futbolín, có que a parella pai-fillo venceu a Carlos-Pepe.
Pola maña, fomos á andarola, eran 12kms, que na ida case meu pai, Pili e eu desfalecemos pola costa. Polo demáis era todo moi bonito.
De volta a Somiedo, atravesamos o lago e despois o bosque baixando por una gran pendente.
Era a 1 e media e quería ver correr ó Alonso que comezaba ás 2, pero entre pitos e frautas chegamos tarde.
No bar, debatemos se comiamos fóra ou dentro, eu non lles fixen caso e comín dentro e con eso vin gañar ó Alonso que partía de 15º.
Xa na volta, só nos quedaba ir a outros 2 lagos moi famosos e tivemos que recorer outros 2 kms “ esto non acababa ¨. Disfrutamos das boas vistas e así remataba a nosa visita a Asturias.
No viaxe de volta non me acordó de nada porque volovín a quedar durmido.
Fomos a Lugo có coche do Pepe. Alí separámonos e meu pai e eu fomos có coche da Pili ata Sarria, posteriormente Ferreirúa.
Alí tamén quedei durmido.
En Sarria quedei na casa e despedinme da Pili e así acabou a miña aventura.
José Ignacio Parada
miércoles, 24 de septiembre de 2008
Saída a Somiedo II
Este sábado-se as circunstancias o permiten iremos a Somiedo a pernoctar e logo facer sendeirismo...O aloxamento é: http://www.miradordelparque.com/.
Ata pronto.
Carlos.
Ata pronto.
Carlos.
fotos rota nocturna
Proximamente se colgarán as fotos que faltan da rota nocturna.
Problemas técnicos fixo imposible que saíran no blog.
Apertas.
Problemas técnicos fixo imposible que saíran no blog.
Apertas.
martes, 9 de septiembre de 2008
lunes, 25 de agosto de 2008
Crónica
SEGUNDA MARCHA NOCTURNA, AGOSTO DO 2008
(Algúns dos participantes da ruta)
Venres 22 de agosto, 23:45 da noite e todos estamos xa preparados para empeza – la marcha, sen embargo, e esperando por algún rezagado que finalmente non se atreveu cá aventura, non foi ata a medianoite cando as 22 persoas alí reunidas comezamos a partida co apoio dun coche escoba por si algún dos participantes tivera algún problema ó longo da ruta.
O primeiro tramo foi sinxelo, aínda que algúns estiveron tentados a atallar pola Lóngara pensando quizais nos 8 km que restaban, pero finalmente seguiron adiante (pensando seguramente no premio final). Seguimos avanzando (non podo dicir lentamente) nunha leve subida ata a Área Recreativa, aquí comezou o difícil, cunha gran subida duns 300 metros ata o Calderillas que case remata cos pulmóns dalgúns valentes, xa que o silencio era absoluto ata que empezamos a descender. Baixamos polo o Acevedo e a Costa, visualizando os núcleos de poboación da zona, os cales provocaban confusión entre os nativos do lugar. Pero, eso si, todos coincidían en que a música que se oía proviña das festas de Santalla. Pasamos por Marcón e dende alí decidimos alargar un pouco máis a ruta pola Lóngara e acurtando pola pista que divide os Pedredos e o Agro, a nosa meta estaba preto.
Chegamos ó local social ó redor das 2:30 h da madrugada, hipnotizados todos por un único e suculento pensamento: un bo xamón galego, queixo do país e un viño da zona.
Foi unha boa noite na que nos acompañou o bo tempo e a boa harmonía do grupo, esperando atoparnos todos de novo na próxima ruta que se levará a cabo en Somiedo (Asturias) probablemente a finais de setembro. Irémosvos informando.
¡¡ ESPERAMOSVOS!!
Cristina Maceda
(Algúns dos participantes da ruta)Venres 22 de agosto, 23:45 da noite e todos estamos xa preparados para empeza – la marcha, sen embargo, e esperando por algún rezagado que finalmente non se atreveu cá aventura, non foi ata a medianoite cando as 22 persoas alí reunidas comezamos a partida co apoio dun coche escoba por si algún dos participantes tivera algún problema ó longo da ruta.
O primeiro tramo foi sinxelo, aínda que algúns estiveron tentados a atallar pola Lóngara pensando quizais nos 8 km que restaban, pero finalmente seguiron adiante (pensando seguramente no premio final). Seguimos avanzando (non podo dicir lentamente) nunha leve subida ata a Área Recreativa, aquí comezou o difícil, cunha gran subida duns 300 metros ata o Calderillas que case remata cos pulmóns dalgúns valentes, xa que o silencio era absoluto ata que empezamos a descender. Baixamos polo o Acevedo e a Costa, visualizando os núcleos de poboación da zona, os cales provocaban confusión entre os nativos do lugar. Pero, eso si, todos coincidían en que a música que se oía proviña das festas de Santalla. Pasamos por Marcón e dende alí decidimos alargar un pouco máis a ruta pola Lóngara e acurtando pola pista que divide os Pedredos e o Agro, a nosa meta estaba preto.
Chegamos ó local social ó redor das 2:30 h da madrugada, hipnotizados todos por un único e suculento pensamento: un bo xamón galego, queixo do país e un viño da zona.
Foi unha boa noite na que nos acompañou o bo tempo e a boa harmonía do grupo, esperando atoparnos todos de novo na próxima ruta que se levará a cabo en Somiedo (Asturias) probablemente a finais de setembro. Irémosvos informando.
¡¡ ESPERAMOSVOS!!
Cristina Maceda
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





